به بهانه ی یکم خرداد زادروز استاد جلیل شهناز
خدایگان تار، استاد جلیل شهناز نوری است از عالم ملکوت.
چه سخت است زندگی در دورانی که منابع نور الهی یکی یکی خاموش می شوند و جایگزینی نمی بینیم. استاد علی تجویدی رفت استاد پرویز یاحقی مظلومانه رفت ساز سنتور استاد فرامرز پایور خاموش شد و بانو سیمین آقارضی بی سر و صدا سر بر خاک فرود آوردند...
ای کاش از حضور باقی یادگاران دوران طلایی موسیقی ایران بیشتر بهره ببریم. مهندس همایون خرم رو دریابیم. فرهنگ شریف رو ارج بنهیم و از مجید نجاحی احوالی بپرسیم و نشانی از فضل الله توکل بگیریم.
داد از این دم سردی ها خدایا
هر دمی چون نی، ازدل نالان، شکوه ها دارم
روی دل هر شب، تا سحرگاهان با خدا دارم
هر نفس آهیست، از دل خونین
لحظه های عمر بی سامان، میرود سنگین
اشک خون آلوده ام دامان، می کند رنگین
به سکوت سرد زمان
به خزان زرد زمان
نه زمان را درد کسی
نه کسی را درد زمان
بهار مردمی ها دی شد
زمان مهربانی طی شد
آه از این دم سردیها، خدایا
آه از این دم سردیها، خدایا
نه امیدی در دل من
که گشاید مشکل من
نه فروغ روی مهی
که فروزد محفل من
نه همزبان دردآگاهی
که ناله ای خرد با آهی
داد از این بی دردیها، خدایا
داد از این بی دردیها، خدایا
نه صفایی ز دمسازی به جام می
که گرد غم ز دل شوید
که بگویم راز پنهان
که چه دردی دارم بر جان
وای از این بی همرازی خدایا
وای از این بی همرازی خدایا
وه که به حسرت عمر گرامی سر شد
همچو شراره از دل آذر بر شد و خاکستر شد
یک نفس زد و هدر شد
یک نفس زد و هدر شد
روزگار من به سر شد
چنگی عشقم راه جنون زد
مردم چشمم جامه به خون زد .یارا
دل نهم ز بی شکیبی
با فسون خود فریبی
چه فسون نافرجامی
به امید بی انجامی
وای از این افسون سازی، خدایا
وای از این افسون سازی، خدایا
از مولانا
پس عزا بر خود کنید ای خفتگان زانک بد مرگیست این خواب گران
ور نهای آگه برو بر خود گری زانک در انکار نقل و محشری
به دین سعدی گرویدم
مجنون عشق را دگر امروز حالت است کاسلام دین لیلی و دیگر ضلالت است
انگار سعدی برای امروز گفته
دامن آلوده اگر خود همه حکمت گوید به سخن گفتن زیباش، بَدان به نشود
وانکه پاکیـزه رود گر بنشیند خـاموش همه از سیرت زیباش نصیحت شنوند
